2.Omów podstawowe cechy i wymogi dla standardów telewizji kolorowej PAL i NTSC.

NTSC

Amerykański system kodowania obrazu telewizji analogowej. Nazwa pochodzi od pierwszych liter nazwy organizmu, który zatwierdził system - National Television Standards Committee (pl. Krajowy Komitet Standardów Telewizyjnych).

NTSC jest systemem obowiązującym w wielu krajach Ameryki, Azji wschodniej i Pacyfiku.

System NTSC (NTSC-M) jest stosowany dla obrazów w formacie złożonym z 525 linii na ramkę, przy częstotliwości odświeżania 59,94 Hz (jest to skutkiem stosowania w USA częstotliwości prądu przemiennego wynoszącej 60 Hz) i 29,97 ramkach na sekundę. Odpowiedzialna za 2/3 informacji o barwie fala podnośna (whatever it is) przenosi jednocześnie informacje o dwóch składowych danej barwy - czerwonej i zielonej. Powoduje to dużą podatność na zakłócenia fazowe.

System - NTSC M
Liczba linii - 525
Szerokość pasma wizji (w MHz) - 4,2
Szerokość kanału TV (w MHz) - 6
Częstotliwość zmian pól obrazów - 59,94/29,97
Częstotliwość zmian linii - 15,750
Szerokość częściowa wytłumionej wstęgi bocznej - 0,75
Rodzaj modulacji wizji - AM
Częstotliwość różnicowa fonii (w MHz) - +4,5

Inżynierowie i technicy nie darzą systemu NTSC zbytnim szacunkiem i złośliwie rozszyfrowują jego skrót jako "Never The Same Color" (pl. Nigdy ten sam kolor), "Never Twice the Same Color" (Nigdy dwa razy taki sam kolor), lub "Never Tested Since Christ" (Nietestowany od czasów Chrystusa). Owa niechęć wynika z trapiących ten standard takich problemów jak tendencja obrazu do utraty równowagi barw (wskutek zmiany fazy sygnału z powodu zakłóceń czy tłumienia; odbiorca widzi wtedy np. niebieskawe twarze lub zielonkawe niebo) czy mała rozdzielczość 525 linii na ramkę.

Odbiorniki telewizyjne obsługujące ten system muszą być wyposażone w regulator równowagi barw, którym odbiorca może ustawić właściwe barwy na ekranie. Aczkolwiek stosuje się układy do automatycznej regulacji równowagi barw, to jednak nawet najnowsze algorytmy w nich stosowane nierzadko zawodzą, co zmusza odbiorcę do ręcznej regulacji.

Powyższa wada nie ujawnia się przy przesyłaniu sygnału na krótkim dystansie poprzez ekranowany kabel (np. w pracy studyjnej), ponieważ wtedy można ograniczyć zakłócenia i tłumienie.

PAL (Phase Alternating Line)

Standard nadawania koloru w sygnale telewizyjnym, używany w telewizji kolorowej. Został opracowany w Niemczech przez Waltera Brucha z zakładów Telefunken i po raz pierwszy zastosowany w 1967 roku.

System PAL jest udoskonaloną modyfikacją systemu NTSC. Podobnie jak w systemie NTSC fala podnośna przenosi jednocześnie informacje o dwóch składowych barwy - czerwonej i niebieskiej. Nazwa Phase Alternating Line określa sposób przesyłania sygnału telewizyjnego, polegający na odwróceniu (o 180 stopni), co drugą linię obrazu, fazy jednej z tych składowych. Zapewnia to automatyczną korekcję błędów różnicowych występujących w przesyłanym sygnale — nie pozwala to jednak skorygować najpoważniejszych błędów. Dlatego też później odbiorniki otrzymały dodatkowo linię opóźniającą zapożyczoną z systemu SECAM, gdzie przechowana jest informacja o kolorze z poprzedniej linii, która po odwróceniu fazy służy do dodatkowej korekcji sygnału koloru w bieżącej linii.

System PAL jest zazwyczaj stosowany dla obrazów w formacie złożonym z 625 linii na klatkę, przy częstotliwości odświeżania 50 Hz i 25 klatkach na sekundę (podobnie jak w klasycznych systemach telewizji monochromatycznej B, G, H, I oraz N).

Niektóre kraje stosują PAL z systemami D i K co jest konsekwencją różnic historycznych i przejścia z systemu SECAM. W Brazylii system PAL występuje w połączeniu z systemem M, co oznacza 525 linii na klatkę i 29.97 klatek na sekundę. W Wielkiej Brytanii prowadzono eksperymenty z adaptacją systemu PAL do użycia z przedwojennym systemem 405 linii.

W Polsce system PAL D/K obowiązuje od roku 1995.

W popularnym użyciu PAL oznacza również system telewizji, w zależności od kontekstu może to być albo dowolny system telewizyjny o definicji 625 linii i 50 półobrazów na sekundę (również wtedy, gdy kolor w źródle w ogóle nie jest w żaden sposób kodowany, np. na dyskach DVD i w grach na konsole), albo „zachodni” standard telewizji B/G/H. Określenie to jest jednak nieprawidłowe technicznie. Standard systemu PAL nie określa liczby linii, częstotliwości odświeżania, szerokości pasma wizji, odstępu fonii ani żadnych innych parametrów nie związanych bezpośrednio z transmisją informacji o kolorze.

Source: WiKiPeDia
Technology: Ctrl+C/Ctrl+V

O ile nie zaznaczono inaczej, treść tej strony objęta jest licencją Creative Commons Attribution-ShareAlike 3.0 License